Uziemienie faza zero

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej używa się go w dziale transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może korzystać różną formę. Najniższe oraz najmniej skomplikowane modele zakładają się z zacisku uziemiającego oraz z przewodu. Bardziej rozwinięte i zwiększone technologicznie są wyposazone w organizm ochron stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to gdy uziemienie zostało w należyty sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są łączone w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W efekcie napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia potrafi żyć jeszcze mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wydawanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W produkcie prostego i nagłego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie dostrzegalny w sytuacje iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może tworzyć zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub niebezpieczny wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.